|
PGO 250, AXR Crossbone, Rovach 650
Na deze drie buggy's enige tijd gereden te hebben ben ik zo vrij een vergelijking te maken tussen dit trio.
De PGO en Rovach zijn beide afkomstig uit China, de AXR werd gefabriceerd in de vroegere fabriekshallen van Matra in Frankrijk. De AXR is niet meer in produktie na het fallisement van de onderneming. De afwerking van de drie buggy's loopt nogal uiteen. Beide Chinezen lijken wat slordiger in mekaar gezet. De AXR heeft een afwerking op Europees niveau: mooie lasnaden, gebruik van aluminium buizen. De Rovach is het rijkelijkst uitgerust, deze heeft extra een electrische winch. De Rovach en de PGO hebben wel confortabelere zetels. Het zijn echte kuipzetels met harnasgordels. De AXR die volledig uit een polyesteren kuip bestaat, maakt enkel gebruik van voorgevormde zetels met daarop een dunne bekleding. Plaats is er in de Rovach en de AXR meer dan voldoende, de PGO is een heel stuk kleiner en daardoor biedt deze ook het minste plaats aan de inzittenden.
Qua motorisaties lopen de drie sterk uiteen. De PGO heeft de kleinste motor, een 250 cc 1 cylinder, de AXR heeft een Motor Morini 383 cc 1 cylinder en ten slotte heeft de Rovach de zwaarste motor: 650 cc 2 cylinder.
De kleinste motor is de enige die in Belgie vrijgesteld is van het betalen van een jaarlijkse verkeersbelasting.
Het motorgeluid van de Rovach is het mooiste door zijn 2 cylinders en draait ook met minder trillingen dan de andere 2. De kracht van deze drie motoren is voor allen hetzelfde: 15 KW standaard uit fabriek. De Rovach is het makkelijkst sneller te maken. De AXR en de PGO kosten al heel wat meer moeite.
De versnellingsbakken van de AXR en de PGO zijn beiden automatisch. Ze maken beiden gebruik van een vario met riem. De rovach heeft een vierversnellingbak die nogal stroef en onnauwkeurig schakelt en die een enorm gat heeft tussen derde en vierde versnelling. Het manueel schakelen biedt geen meerwaarde ten opzicht van de automaten. Tevens laten de vario's meer betaalbare aanpassingen toe die de topsnelheid en het optrekvermogen kunnen beinvloeden. De AXR heeft steeds een differentieel wat het gebruik op de verharde weg een heel stuk plezieriger maakt. De wielen wringen niet tijdens het afdraaien, wat de slijtage op de achterbanden ten goede komt. Ook de veiligheid ligt hierdoor hoger omdat de buggy minder snel zal omslaan. De Rovach is sinds kort ook verkrijgbaar met diff, voorheen was een diff niet beschikbaar.
Op slechte modderige wegen zijn de PGO en de Rovach het best gesteld, geen diff (tenzij je een van de laatste Rovachs hebt) dus steeds trekkracht op beide achterwielen. De PGO is hier in het voordeel door zijn kleinere afmetingen en lager gewicht. Hij is de wendbaarste van het trio. De AXR kan op het terrein standhouden vermits hij steeds uitgerust is met terreinbanden (Crossbone versie). Maar eenmaal een achterwiel grip verliest... Ook de speelsheid is door het diff wat minder, in de bochten zal je de achterkant van de buggy niet zo makkelijk kunnen "zetten".
Het stuur van de Rovach draait het zwaarste van de drie en hij heeft gelijk ook de grootste draaicirkel. De AXR blinkt hier uit met een zeer soepel stuur en een relatief kleine draaicirkel.
Het rijden op de weg is met elk een verschillende ervaring. Ga je voor confort kies je een AXR, ga je voor betere terreinprestaties kies je best tussen PGO en Rovach.
De mensen die hun buggy graag personaliseren met allerhande zaken zoals uitlaat, velgen, dakjes, enz zijn het best af met de PGO. Hiervoor zijn het meeste aantal zaken te verkrijgen binnen een betaalbaar budget. Zaken voor de Rovach ontwerp je best zelf vermits er niet zoveel keuze is. De AXR ten slotte kan volledig aangekleed worden met voorruit, polyester dakje, deurtjes,... maar de prijzen hiervan liggen vrij hoog. Ook is het al iets moeilijker onderdelen voor deze bug te vinden vermits niet meer in produktie..
Mijn persoonlijk eindklassement is als volgt:
1 AXR Crossbone omwille van zijn afwerking, look, rijplezier en betrouwbaarheid.
2 PGO 250 omwille van zijn terreincapaciteiten, betrouwbaarheid die iets minder maar aannemelijk is en de mogelijkheid om hem echt te personaliseren.
3 Rovach 650 omwille van zijn mindere betrouwbaarheid en vooral de vierbak die niet zo ideaal is.
|
|